31 Ağustos 2010 Salı

Bir nota daha!

Birini görüyosun ya hani. Konuşmamak , duymamak, geçici ölmek için taktığın kulaklıklarının arasından. Bİr ses ve o anda müzik kısılıyo kulaklarında. Müzik kısıldıkça omuzların dikleşiyor, daha da dikleşiyor, adımların hızlanıyor ya hani. Dışarda oturan yaşlı topluluğu ilişiyo ya birden. İşte o an psikopatça belki sadece sen olmak istiyosun.Sadece müziğin sesini duymak. Tİlkiedasıyla bakıyor o yaşlılar sana. Sonra hepsi birden yok oluyolar. Salak bir manzara çıkıyor karşına.  Sıcaktan uçmayan kuşlar, hafif sallanan ağaçlar ve yaşlılar. Yaşlılar kayboluyo ya hani. Ölüyolar belki, belki gidiyolar, belki de hiç doğmadılar ya. O salak manzara tatlılaşıyor birden yeryüzünde kimse kalmıyo. Kuşlar uçmaya başlıyor, ağaç daha da sert sallanıyo ve yağmur yağmaya başlıyor. Saçına düşüyor önce bir damla sonra ordan gözüne hafifçe dokunup burnundan süzülüyo, dudaklarının arasında kayboluveriyor. İşte o an kulaklarına salak bir ses geliyor. Ağlayan bir çocuk belki, belki çığlıklar, belkide birileri bağrıyor , hatta belki hepsi. Sesler yükseliyor müzik kısılıyor. SEsler yükseldikçe müzik kısılıyor. Müzik kısıldıkça bedenim kasılıyor ve en sonunda kulaklarımdaki fısıltı susuyor. Bir nota yı daha kaybettik.

0 yorum:

Yorum Gönder